บทที่ 57 ตอนที่ 17.4 รนหาที่

อิงน่าน Part

หมับ! เมื่อความอดทนขาดสะบั้นลงสองแขนยกไปกอดรัดคนตัวใหญ่กว่าเอาไว้ ติณฑ์เองก็ผลักไสผมออกเป็นพัลวันเหมือนกันแต่ปากยังพร่ำสนทนาภาษาดอกไม้อยู่กับคนปลายสายราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ความหมั่นไส้ยิ่งทวีคูณสองแขนเลยสอดไปกอดรอบเอวติณฑ์แน่นขึ้น ต่อให้จะสะบัดออกยังไงผมก็ไม่ยอมปล่อยหรอกจะไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ